'Ik wil geen dikke, vette opa zijn'

Dedemsvaart - In de kantine van KV Avereest is dinsdagavond het nieuwe Pubquiz-seizoen van start gegaan. (Buurt)teams laten er de hersens kraken op tal van vragen. Een van de deelnemers is Hans Hoorn. Hij doet mee in het team van de Oranjewijk. In de rubriek Mens en Samenleving van de Dedemsvaartse Courant vertelt hij over zijn werk en zijn hobby's, waartoe ook de hersengymnastiek behoort.

Gewoonlijk is hij een druk baasje met gemiddeld een vijftigurige werkweek, maar momenteel loopt hij met de ziel onder zijn arm. Een schouderoperatie dwingt hem tot niets doen. Nog minimaal drie weken rust kreeg hij voorgeschreven. Hans Hoorn heeft het er moeilijk mee. ‘Zodra het kan en mag wil ik in elk geval weer gaan mountainbiken, want voordat je het weet ben je een dikke, vette opa en dat wil ik zeker niet zijn.’

Dik en vet is hij niet, opa wel. Vijf kleinkinderen heeft Hans Hoorn, die als gevolg van problemen met de schouder tijdelijk volledig rust moet houden. ‘Ik ben als kind van een jaar of dertien uit een boom gevallen. Daarbij is een pees in de schouder gescheurd. Ik ben er destijds goed van hersteld, maar het is altijd een gevoelige plek gebleven. Door slijtage speelden de problemen weer op en moest ik er nu uiteindelijk (weer) aan geopereerd worden. Dat is enkele weken geleden gebeurd, waarvan ik nu herstellende ben,’ licht Hoorn zijn lichamelijke conditie toe, die eerder dit jaar door een longembolie ook al een flinke knauw kreeg. ‘Het is wat dat betreft een petjaar voor mij,’ foetert de 59-jarige. Dat hij feitelijk niets mag en kan valt hem zwaar, want stilzitten is naar eigen zeggen niet zijn beste eigenschap. Naast zijn werk bij Bergslot B.V. wandelt en fietst hij vooral graag, maar met name dat laatste zit er voorlopig ook nog even niet in.

 

Hersengymnastiek

De lichamelijke beperking weerhoudt hem er echter niet van zijn hersens flink te laten kraken. Dat doet hij onder andere door heel veel te lezen, maar ook door mee te doen aan de jaarlijkse hersengymnastiek bij KV Avereest, dat tegenwoordig Pubquiz genoemd wordt. Dinsdagavond is het nieuwe seizoen in dit verband van start gegaan met maar liefst vijftien teams. Hoorn maakt in dit verband deel uit van de groep Buurtvereniging Oranjewijk. ‘Tot maart volgend jaar komen we vijf keer bij elkaar om de quiz te spelen. In een gezellige sfeer word je kennis getest. Je kunt er feitelijk weinig mee winnen, maar het is superleuk om te doen,’ aldus de Dedemsvaarter. De Pubquiz is niet het enige spel wat hij graag speelt. Ook legt hij graag een kaartje en speelt in dit verband al jaren mee met een kruisjascompetitie in buurthuis De Turfwieken. Een competitie, die hij in 2013, 2016 en ook dit jaar wist te winnen. ‘De nieuwe competitie is inmiddels begonnen. Natuurlijk probeer ik ook dit jaar een plekje op de beker te veroveren, maar uiteindelijk gaat het mij om de gezelligheid. Ik ontmoet en praat graag met mensen. Dat vind ik belangrijk,’ legt Hoorn uit.

 

Mooi werk

De 59-jarige Dedemsvaarter werd in 1960 geboren in Balkbrug, maar verhuisde als kleuter al naar Dedemsvaart. Zijn jeugd bracht hij door aan de Buurtweg. Na het voortgezet onderwijs ging hij aanvankelijk aan de slag als stratenmaker en na enkele studies en managementcursussen later als projectleider bij ‘t toenmalige Olde Postkantoor. ‘Dit was een alternatief werkproject, waarbij mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt weer naar werk werden begeleid. In die hoedanigheid kwam ik meer dan dertig jaar geleden tijdens een project voor De Tuinen van Mien Ruys in contact met iemand van Bergslot. Ik werd gevraagd om daar te komen werken. Uiteindelijk heb ik dat gedaan en heb er nooit een seconde spijt van gehad. Het is een prachtbedrijf,’ prijst Hoorn zijn werkgever, die totaalaanbieder is op het gebied van visuele communicatie. Daarbij valt te denken aan reclame uitingen in treinen, bussen, maar bijvoorbeeld ook aan de bestickering op politiewagens en dergelijke.

 

Een vereniging

Naast zijn werk heeft Hans Hoorn altijd veel gesport en was hij onder andere jarenlang maatschappelijk actief als bestuurslid van de buurtvereniging. Ook is hij jarenlang jeugdtrainer/leider bij onder andere SV Dedemsvaart geweest. Vanwege andere drukke werkzaamheden is hij daarmee gestopt. ‘Ik liep altijd maar te draven en te hollen, maar dat wil ik nu niet meer. Ik wil nu vooral tijd steken in mijn gezin en daarnaast zoveel mogelijk genieten van het leven,’ zegt de Dedemsvaarter, die naast zijn werk ook de nodige tijd steekt in het welzijn van zijn gehandicapte zus. Zij woont in een tehuis in Assen, waar Hans als lid van de cliëntenraad met name haar belangen vertegenwoordigt. Met betrekking tot de voetbalverenigingen in Dedemsvaart hoopt hij dat SV Dedemsvaart en SCD’83 echt de handen ineen slaan en fuseren tot een vereniging. ‘Uiteindelijk vindt iedereen voetballen leuk. Daar draait het om. Ik was er destijds in 1983 bij toen SCD zich afsplitste en ben toen lid van SV Dedemsvaart geworden, maar het had ook best SCD’83 kunnen zijn. Twee voetbalclubs in een dorp moet je niet willen. Nu er een nieuw bestuur is bij SV Dedemsvaart hoop ik dat er een frisse wind gaat waaien, dat oud zeer uit de lucht wordt gehaald en dat er een mooie, nieuwe club ontstaat,’ aldus Hoorn. Hij neemt van nature geen blad voor de mond en vindt het ook belangrijk dat iedereen zijn zegje kan doen. ‘Het hoeft niet op een botte manier. Je moet wel proberen altijd, in elke situatie ‘on speaking terms’ te blijven, maar stil houden vind ik geen optie. Gewoon eerlijk je mening geven. Dat vind ik belangrijk. Als je eerlijk bent hoef je je ook nergens voor te verantwoorden.’

 

Bolderstraat

Dat Hoorn het serieus meent bleek onlangs toen hij naar de gemeente Hardenberg stapte met een klacht over de slechte bestrating van de Molstraat. ‘Een bolderstraat,’ zoals hij de weg noemt. ‘Als je niks zegt en overal maar je schouders over ophaalt, gebeurt er ook niks,’ stelt Hoorn. ‘Ik weet niet of de bestrating nu aangepakt wordt, maar men kan zich bij een ongeluk of iets dergelijks in elk geval niet verschuilen achter het feit dat men niet van de slechte situatie af wist. Ik heb het aanhangig gemaakt en nu is de gemeente aan zet om er daadwerkelijk iets mee te doen. Dat ligt buiten mijn macht.’