Mens en Samenleving: ‘Ik heb nooit een bucketlist gehad’

Balkbrug - In de rubriek ‘Mens en samenleving’, waarin Balkbruggers en Dedemsvaarters vertellen over de hoogte- en dieptepunten uit hun leven, terugblikken op het verleden en vooruitkijken naar de toekomst is het deze week de beurt aan Aart van den Brink (52) uit Balkbrug, voorzitter van de Stichting Vrienden van de Reestkerk. ‘Het is een prachtig gebouw en we gaan een mooie toekomst tegemoet.

Zonlicht schijnt door de ramen van de prachtige Reestkerk in Oud-Avereest. Het licht danst op het meubilair, dat stuk voor stuk oplicht. Aart kijkt rond in het mooie, monumentale gebouw. ‘Het is sinds de verbouwing prachtig geworden. Er is ontzettend veel werk verzet met veel vrijwilligers. Ik heb onder de vloer gezeten, op het dak, en als je dan ziet dat het zo mooi is geworden, dan ben ik daar wel trots op.’

Aart werd geboren in Harderwijk. Hij had een prima jeugd daar en volgde na de middelbare school de laboratoriumschool. Daar ontmoette hij zijn vrouw Lida (50). ‘Zij deed de medische kant, ik de chemische. Na enkele maanden sloeg de vonk over. Het is mijn jeugdliefde. We trouwden in 1991 en in 1997 werd onze eerste zoon Aernout geboren, gevolgd door Robert in 2000 en Maarten in 2003.’

Omzwervingen

Aart en Lida kwamen via een omweg in Balkbrug terecht. ‘We verhuisden toen we trouwden naar Uithoorn en daarna naar Akersloot We hebben veel omzwervingen gemaakt, ook via Vollenhove, maar we zijn al jaren op onze plek in Balkbrug. Het is een prachtig dorp en we hebben een plekje buitenaf weten te bemachtigen. Een oude boerderij die we helemaal hebben verbouwd. Ik heb elke steen in handen gehad.’

Al die verhuizingen hadden vooral te maken met het werk van Aart die, toen hij afstudeerde, meteen een baan vond in de chemie. ‘Toen ik studeerde, had ik altijd bijbaantjes in de supermarkt. Vakken vullen, kassa draaien en ga maar door. En elke keer als ik de supermarkt weer instapte, gingen mijn ogen weer stralen, zei Lida altijd. Daarom ben ik na een tijdje toch aan het werk gegaan in de supermarkt, ik werd bedrijfsleider bij de C1000 in Dronten. Iedereen verklaarde me voor gek: van een hele goed betaalde baan naar een middelmatig betaalde baan. Maar ik deed wel wat ik leuk vond. Dat was voor mij het belangrijkst.’

Koken en bakken

Lida volgde hem, en werkte voornamelijk in het laboratorium in verschillende ziekenhuizen. Nadat de oudste zoon werd geboren, bleef ze thuis om voor haar jongens te zorgen. ‘En ze maakte van haar hobby haar beroep: koken en bakken. Ze heeft nu een goedlopend cateringbedrijf: de Backerije. Voor 150 man koken? Ze draait er haar hand niet voor om. Ik fungeer vaak als logistiek medewerker’, zegt Aart lachend.

Aart is niet meer actief in de supermarktwereld, maar heeft nu ook een goedlopende zaak. Een interimbedrijf, dat kijkt naar processen binnen bedrijven en software implementaties doet. ‘Samen met drie andere ondernemers heb ik de zaak. We deden allemaal hetzelfde werk en hebben onze krachten gebundeld. Momenteel hebben we dertien mensen in dienst en staan de zaken er goed voor.’

Druk, druk, druk. Aart zit eigenlijk nooit even rustig in zijn stoel. ‘Daar word ik onrustig van. Ik wil gewoon wat te doen hebben. Vandaar ook dat ik al jaren vrijwilligerswerk doe in de Reestkerk. Ik ben goed in met anderen samen iets opbouwen en een structuur neerzetten. Deze kerk is eigendom van de Protestants Christelijke gemeente Balkbrug. Na de fusie van de Gerefomeerde kerk en de Hervormde gemeente hadden we twee kerkgebouwen. Deze kerk en een in het centrum. De laatstgenoemde wordt nu met name gebruikt voor de diensten en vergaderingen. Deze heeft echt de functie van een multicultureel centrum en moet op haar eigen benen staan. De kerk moet geen molensteen zijn om de nek van de gemeente.’

Dat is ook niet aan de orde. Er gebeurt namelijk van alles in de Reestkerk. Naast kerkdiensten worden er al jaren klassieke concerten gegeven, vinden er veel huwelijken plaats, zijn er exposities te bewonderen en schrijvers geven er lezingen. Op 26 september is er een heel bijzonder concert: Stef Bos treedt op. ‘Daar zijn we blij mee. Het concert is uitverkocht.’

Genieten

De voorzitterstermijn van Aart loopt aan het einde van dit jaar af. Wat er gaat gebeuren, weet hij nog niet. ‘Misschien blijf ik nog even, misschien is het genoeg geweest. Dat is nog even afwachten.’ En wat hij gaat doen als hij meer tijd heeft? ‘Genieten! Ik heb geen bucketlist, nooit gehad. Mijn motto is dat als je iets graag wilt doen, je het nu moet doen.’