Mens en Samenleving: ‘Muziek is het beste medicijn tegen stress’

Dedemsvaart - In de rubriek ‘Mens en samenleving’, waarin Dedemsvaarters vertellen over de hoogte- en dieptepunten uit hun leven, terugblikken op het verleden en vooruit kijken naar de toekomst is het deze week de beurt aan Rudi Bults (60) uit Bergentheim, maar binnenkort ook Dedemsvaarter.

Hij bestiert samen met zijn zoon Coen en dochter Laura The Fellowship of Acoustics, het gitaarwalhalla in het oude gemeentehuis aan de Moerheimstraat in Dedemsvaart. ‘We zijn een echte familiezaak.’

Met een rood hoofd komt Rudi de enorme trap in The Fellowship of Acoustics af. Gitaarkoffer in de hand, triomfantelijke grijns op zijn gezicht. Blij loopt hij de werkplaats in en heft zijn vuist in de lucht. ‘Het is gelukt. We hebben deze gitaar eindelijk verkocht en ik heb er een passende koffer voor gevonden! Het duurde even, maar geduld wordt beloond.’ Met zijn vingers strijkt hij over de hals van de gitaar. ‘Dit een speciale. Een bijzondere klank en een bijzondere vorm. Vandaar dat we er geen koffer voor konden vinden.’

Inmiddels heeft Rudi zoveel ervaring dat hij vaak in een oogopslag ziet wat een instrument waard is en wat er aan gerepareerd moet worden. ‘Puur ervaring.’ En liefde voor gitaren en voor muziek natuurlijk. Dat is hem met de paplepel ingegoten. ‘Ik ben geboren in Hellendoorn. Mijn grootvader was organist en mijn vader de dirigent van het plaatselijke koor. Mijn broertjes zijn ook muzikaal en we speelden al van jongs af aan gitaar, dus het muzikale zit echt in de familie.’ Toch kwam Rudi niet meteen in de muziek terecht. ‘Ik werkte eerst in de zorg, maar was daar na 8 jaar op uitgekeken. Toen startte ik mijn eigen hoveniersbedrijf en tuinontwerpbureau, maar verkocht dat zeven jaar later weer. Van het kleine beetje geld dat ik daaraan overhield, kocht ik vier oude Martin gitaren in Amerika om ze weer door te verkopen.’

Leergierig

In Bergentheim begon hij vanuit huis te handelen in gitaren. ‘Ik begon ook met inruilen. Dat kostte in het begin best wel eens moeite, omdat je wel moet weten wat een gitaar waard is. Om dat te leren duurde even, maar ik was leergierig en kreeg het vrij snel onder de knie. Op een gegeven moment telde ik 200 gitaren, allemaal in de omgebouwde schuur, die ik eerst altijd gebruikte voor mijn hoveniersbedrijf.’ De mond-tot-mond-reclame ging snel. En ook bekende artiesten lieten zich meer en meer zien, niet alleen uit de buurt, zoals Sanne Hans, Ilse de Lange, de Tangarine broertjes en Daniël Lohues, maar ook verder weg, zoals Tim Knol en George Kooymans. De lijst met bekende muzikanten werd steeds langer. Douwe Bob kocht een van zijn eerste gitaren bij ons. Hij had zijn oog laten vallen op een oude Gibson J50 die ik gereserveerd had voor Daniël Lohues. Daniël snapte gelijk wat ik bedoelde toen ik hem vertelde wie de gitaar hebben wilde, en zei precies dat wat ik ook dacht: ‘Verkoop maar aan die jongen, dat is een groot talent.’

Beeldschoon

Het pand van The Fellowship is enorm groot en beeldschoon met haar vele ramen, dubbele balkons en het prachtige park dat erachter ligt. Sinds 4 jaar is de gitaarshop in het pand gevestigd. ‘Ik groeide in Bergentheim echt uit het jasje. Toen heb ik samen met voormalig wethouder Douwe Prinsse naar een oplossing gezocht. Hij kwam toen met het oude gemeentehuis. In eerste instantie vonden we dat veel te groot, maar zijn toch van gedachten veranderd. Ik heb er geen moment spijt van gehad. We hebben nu een eigen theater, ‘Theater Dina’, een eetcafé genaamd ‘Dina’s Fellows’ en niet te vergeten ‘Pop en muziekschool Vechtdal’. Leerlingen krijgen hier les van professionals en de lessen zijn minder duur dan bij een reguliere muziekschool. Die muziekschool vind ik echt leuk want dat was altijd al een droom.’

En dromen doet hij nog steeds. Strawberry Fields wordt 24 augustus gehouden met een iets steviger en zeker heel wat meer indrukwekkende line-up dan vorig jaar. ‘We hebben Bertolf met band en blazers, Daniël Lohues elektrisch, met stevige rock-and-roll band, Darlyn, Navarone, de band die de meeste mensen nog wel kennen van The Voice, en niet te vergeten onze vriend Douwe Bob op het programma staan. Deze line-up past erg goed bij ons.’ Het gemeentepark wordt die dag omgebouwd tot festivalterrein. ‘Het grootste gedeelte is nu nog van de gemeente, maar ik zou de grond graag helemaal over willen nemen. De beplanting is echt op. Dat kan echt vele malen mooier! Mijn hoveniershart gaat dan toch weer harder kloppen.’ En daarnaast zijn muzikale hart. ‘Muziek is het beste medicijn tegen stress. Zelf pak ik ook vaak nog even de gitaar. Soms speel ik mee met artiesten hier, maar Douwe Bob en Daniël Lohues kan ik natuurlijk niet bijbenen!’, zegt hij lachend.

Rudi ziet natuurlijk elke dag muzikanten komen en gaan, maar de meest bijzondere gast die hij mocht verwelkomen was de gitarist die jaren bij Elvis Presley speelde. ‘We herkenden hem niet, maar dat geeft niet. Iedereen wordt hier in de watten gelegd, we maken geen onderscheid.’