Mens en Samenleving: ‘We toveren het weiland om tot het mooiste stukje Dedemsvaart’

Dedemsvaart - In de rubriek ‘Mens en samenleving’, waarin Dedemsvaarters vertellen over de hoogte- en dieptepunten uit hun leven, terugblikken op het verleden en vooruit kijken naar de toekomst vertelt deze week oud-Dedemsvaarter Ronald Kuilder (53) zijn verhaal.

De kunstenaar en muziekliefhebber ruilde twee jaar geleden Dedemsvaart in voor een boerderij net buiten het dorp. Maar dat wil niet zeggen dat hij niks meer heeft met zijn geboortedorp. Op 20 juli houdt hij samen met vriend Wouter Klomp het festival Rock Your Boots.

Ronald hoopt dat het net zulk weer is als tijdens het interview. De zon die volop schijnt, een strakblauwe lucht. De line-up voor het festival ontfutselen lukt bij Ronald niet. ‘We zijn met een hele grote naam bezig, het is allemaal bijna rond’, zegt hij glimlachend. ‘We maken binnenkort de eerste namen bekend en ik beloof dat het heel gaaf gaat worden. Het festival wordt gehouden op het weiland naast de Formido. Niet de meest mooie locatie misschien, maar logistiek wel. We gaan dat stuk gras op 20 juli omtoveren tot het mooiste stukje Dedemsvaart dat je je maar kunt wensen.’

Programmering voor De Gashouder

Dat organiseren is Ronald niet vreemd. 8 jaar lang verzorgde hij de programmering voor De Gashouder, een tijd waaraan hij graag terugdenkt. ‘In het begin was het heel moeilijk. We haalden grote namen naar Dedemsvaart, maar ik had het idee dat we de Dedemsvaarters nog even muzikaal moesten opvoeden. Dat klinkt misschien arrogant, maar zo bedoel ik het niet. Er was gewoon weinig te doen op muziekgebied en daar wilde ik verandering in brengen.’ Zo stond de band ZZZ in De Gashouder, bekend in het alternatieve circuit, maar bij het brede publiek nog niet. ‘Wij waren helemaal lyrisch over de band die er stond, kwam er maar 25 man op af. Dat gold toen ook voor de Gospel Sessions en Beans & Fatback.’ Naarmate de tijd vorderde werd De Gashouder steeds bekender. ‘Mensen wisten dat ze verrast zouden worden en dus kwamen ze. Dat was heel gaaf om te merken, dat het publiek gewoon op de dolle pof kwam en niet wist wat ze te wachten stond.’

De Gashouder is heel intiem, vindt Ronald. ‘Het publiek zit er bijna op je schoot. En dat is bijzonder. Zo hadden we er ooit Huub van der Lubbe van De Dijk. En die was zenuwachtig joh! Die vroeg op weg naar de zaal of zijn gitaar wel goed gestemd was en zei ook dat hij het heel spannend vond allemaal. Leuk vind ik dat, op zo’n klein podium is iedereen kwetsbaar en dat maakt het juist heel bijzonder.’

Douwe Bob

Het meest intieme concert in De Gashouder was volgens Ronald het optreden dat Douwe Bob gaf met vriend Maurice van Hoek. ‘Zelfs Douwe heeft het er nu nog over, dat is een van de meest memorabele concerten die hij heeft meegemaakt. Ze gingen maar door, 2,5 uur lang.’

Ronald heeft nog steeds af en toe contact met Douwe, die ook nog wel eens bij The Fellowship of Acoustic komt. ‘Tot 2 jaar geleden woonde ik daar tegenover. Mijn dochter Evi (21) was toen ernstig ziek, het gaat gelukkig nu weer beter met haar, en ze stond op het punt om aan een chemokuur te beginnen. Ik wist dat Douwe er was en omdat we een feest hadden georganiseerd om haar een hart onder de riem te steken vroeg ze of ik Douwe niet wilde vragen of hij een paar nummers wilde komen spelen. Eerst wilde ik dat niet, omdat hij daar gewoon privé is, maar ik trok toch de stoute schoenen aan. Ik legde de situatie uit, hij twijfelde geen moment en sprong bij me achter op de fiets met een gitaar in de hand. Geweldig, ik ben hem daar nog steeds dankbaar voor.’ Naast dochter Evi heeft Ronald ook nog zoon Mick (18), die dol is op voetballen. ‘Hij voetbalde lange tijd bij PEC Zwolle, maar nu weer in het eerste van SV Dedemsvaart. Daar ben ik heel trots op. En of zijn naam is afgeleid van Mick Jagger van The Rolling Stones? Nee, dat niet! Alhoewel ik wel groot fan ben.’

Uren kan hij praten over muziek, maar dat geldt ook voor kunst. De verhuizing naar Linde was namelijk niet voor niets. ‘Mijn vrouw krijgt haar paard naast de deur, de stallen zijn bijna af en ik wil mijn eigen atelier.’ In 2000 begon Ronald met schilderen. ‘Eerst met acrylverf, maar daar was ik al snel klaar mee. Ik werk zelf veel met kit, dat is mijn werk, en ik dacht dat het speciaal zou zijn om daar iets mee te doen. Kit was toen alleen nog maar in de kleuren bruin, wit en zwart te krijgen. De eerste schilderijen hadden die kleur. Daarna ben ik gaan experimenteren. Zelf er verf doorheen doen was niet zo’n succes want de kleuren werden niet fel genoeg. Ik nam contact op met kitleveranciers en een wilde wel voor mij experimenteren met kleuren. Dat was een succes en sindsdien kan ik me helemaal uitleven met kit op hout.’

Cadeau

Kunst maken vindt Ronald geweldig. ‘Gewoon beginnen en kijken wat het wordt. In de beginfase gaf ik alles weg, maar daar ben ik nu wel wat voorzichtiger mee geworden. Ik baalde soms achteraf dat ik een schilderij had weggegeven. Wat ik wel vaak doe is dat ik een schilderij maak als cadeau. Vorige week nog, toen we een feest hadden in Zwolle van een vriendin. En nee, dan loop ik niet naar binnen met het schilderij onder de arm met zoiets van: daar komt de kunstenaar aan. Ik geef een ander klein cadeau en fluister dan in het oor dat ik een schilderij heb gemaakt dat ik later wel langs kom brengen. Dat langsbrengen is spannend, want je geeft iets heel persoonlijks weg. Je schildert namelijk iets met emotie, je hebt het om een bepaalde reden gecreëerd en als je het weggeeft, leg je uit wat het voorstelt. Dat is heel intiem.’

Ronald kijkt ontzettend uit naar de 20e juli. ‘We hopen op heel veel bezoekers. Aan de line-up zal het niet liggen, we zijn er heel blij mee. We hopen alle Dedemsvaarters terug te zien op ons geweldige festival. We zoeken nog veel vrijwilligers en daar doen we binnenkort een oproep voor, dus houd het in de gaten.’